Ενίσχυση της ΚΑΠ μετά το 2027 στους ενεργούς παραγωγούς, τους νέους και μικρούς αγρότες

 

Στην συµφωνία για το κανονιστικό κείµενο της ΚΑΠ µετά το 2027, που είχαμε, στις 26/10/2026, κατά τη συνεδρίαση του Συµβουλίου Γεωργίας και Αλιείας της ΕΕ, τέθηκαν οι βασικές αρχές για μια στοχευμένη στήριξη των ενεργών αγροτών.

Όπως τονίζεται στο κείμενο της συμφωνίας, η επόμενη ΚΑΠ θα κατευθύνει τη χρηματοδότηση προς τους αγρότες «που ασχολούνται ενεργά με τη γεωργική παραγωγή».

Για τον σκοπό αυτό, το προτεινόμενο φθίνον καθεστώς στήριξης εισοδήματος βάσει έκτασης (DABIS) - Αντικατάσταση της βασικής με την φθίνουσα εισοδηματική στήριξη με βάση την έκταση - θα απλοποιήσει το ισχύον σύστημα πληρωμών, επιτρέποντας παράλληλα την καλύτερη στόχευση της στήριξης, αντανακλώντας τις συνθήκες των μεμονωμένων γεωργικών εκμεταλλεύσεων.

Η συμφωνία επιδιώκει να βελτιώσει την κατανομή της χρηματοδότησης, δίνοντας ιδιαίτερη προσοχή στους ενεργούς αγρότες (αγρότες που ασχολούνται με ένα ελάχιστο επίπεδο γεωργικής δραστηριότητας), τους νέους αγρότες και τους μικρούς αγρότες.

Ένας μηχανισμός αναδιανομής έχει εισαχθεί από το Συμβούλιο ως επιλογή για τα κράτη μέλη στο πλαίσιο του DABIS, παρόμοιος με τη συμπληρωματική αναδιανεμητική στήριξη εισοδήματος για βιωσιμότητα (CRISS) στην τρέχουσα περίοδο προγραμματισμού της ΚΓΠ.

Οι κανόνες σχετικά με τη σταδιακή μείωση και το ανώτατο όριο του DABIS θα καθοριστούν σε μεταγενέστερο στάδιο, στο πλαίσιο των οριζόντιων συζητήσεων για το ΠΔΠ.

Στο πλαίσιο αυτό, το Συμβούλιο αποφάσισε επίσης ότι ο ορισμός του ενεργού αγρότη, ένα σημαντικό στοιχείο για να διασφαλιστεί ότι η στήριξη φτάνει στους δικαιούχους για τους οποίους προορίζεται, θα είναι υποχρεωτικός για τα κράτη μέλη, παρέχοντάς τους παράλληλα την ευελιξία να προσαρμόσουν τον πραγματικό ορισμό στις δικές τους εθνικές συνθήκες.

Σύµφωνα µε το συµβιβαστικό κείµενο, τα κράτη-µέλη θα έχουν ξανά τη δυνατότητα να θεωρούν αυτόµατα «ενεργό αγρότη» το φυσικό πρόσωπο που λαµβάνει άµεσες ενισχύσεις έως 5.000 ευρώ ετησίως.

Προβλέπεται ότι ο ορισµός θα εφαρµόζεται σε συγκεκριµένες κατηγορίες παρεµβάσεων, όπως η εισοδηµατική στήριξη ανά έκταση, οι συνδεδεµένες ενισχύσεις, οι ενισχύσεις για φυσικούς περιορισµούς, τα εργαλεία διαχείρισης κινδύνων, οι υπηρεσίες ανακούφισης στην εκµετάλλευση και οι ενισχύσεις κρίσεων.